გერმანელები საქართველოში

გერმანელი მწერლები

ქართულ-გერმანულ ურთიერთობებში განსაკუთრებული ადგილი უკავია გერმანელ მწერალს და პუბლიცისტს არტურ ლაისტს, რომელიც დაიბადა 1852 წელს ბრესლაუში. მრავალი ენის მცოდნე და ნიჭიერი პუბლიცისტი ადრე დაინტერესდა ქართველი ხალხითა და მისი ისტორიით. 1881 წელს იტალიაში მოგზაურობისას გაეცნო ქართველი ხალხისა და მისი ისტორიის თაყვანისმცემელს – გერმანელ მწერალს ფ. ბოდენშტედს და მისი რჩევით საბოლოოდ გადაწყვიტა შეესწავლა ქართული ენა. სწორედ ამ

გერმანელი მუსიკოსები

თბილისში XIX საუკუნის მეორე ნახევარში გახსნილი იტალიური ოპერის ორკესტრის მუსიკოსები იყვნენ ჩამოსულნი გერმანიიდან. თბილისის მუსიკალურ სალონებს ხშირად სტუმრობდნენ გერმანიიდან ჩამოსული ცნობილი მუსიკოსები და კომპოზიტორები: ი. გოფმანი, გ. გალსტონი, ი. კრამერი, ი. ბერნსი და სხ. 1874 წელს თბილისში გაიხსნა კერძო მუსიკალური სკოლა, რომელშიც მრავალი გერმანელი პედაგოგი მუშაობდა. ამ სკოლის საფუძველზე 1917 წელს დაარსდა თბილისის კონსერვატორია, რომელშიც

გერმანელი არქიტექტორები და მხატვრები

მე-19 საუკუნის მეორე ნახევრის თბილისის არქიტექტურის ისტორიაში გერმანელი არქიტექტორების მიერ შეტანილი წვლილი უდიდესია. ისეთი არქიტექტორები, როგორიცაა ალბერტ ზალცმანი (1833–1897), ლეოპოლდ ბილფელდი (1838–1922), პაულ შტერნი, ოტო სიმონსონი, იოჰან დიცმანი და სხვა თბილისის არქიტექტურის ისტორიისაგან განუყოფელია. ლეოპოლდ ბილფელდი (1838–1922) მათ დიდწილად განაპირობეს ახალი, მე-19 საუკუნის მეორე ნახევრის და მე-20 საუკუნის დასაწყისის თბილისის არქიტექტურული სახე. გერმანელი არქიტექტორების მიერ

გერმანელი მედიკოსები

ქალაქში პრაქტიკულად ყველა აფთიაქი გერმანელების მიერ იყო დაარსებული – კოხის, ზემელის, ოტენის, ჰაინეს და სხ. თბილისში მრავალი გერმანელი ექიმი მუშაობდა. სამოქალაქო უწყებაში მრავალი წლის განმავლობაში სამედიცინო განყოფილებას ხელმძღვანელობდა ფრიდრიხ ფეხნერი. მან მოიწვია გერმანიიდან სხვადასხვა სპეციალობის ექიმები – მეანი ა. ფიშერი, ქირურგი კ. ფონ შტელი, ქალური სნეულებანი – ო. შენგლერი, შინაგანი სნეულებანი და ვენერიული დაავადებები –

გერმანელი ფიზიკოსები საქართველოში

ატომური იარაღის შექმნის შესაძლებლობა გახდა ნათელი ჰანისა და შტრასმანის ფუნდამენტალური შრომების შემდეგ, რომლებშიც იყო აღმოჩენილი ურანის ბირთვის გაყოფა ნეიტრონული დასხივების შედეგად, რასაც მოჰყვება დიდი ენერგიის და 2-3 ნეიტრონის გამოყოფა. ეს იძლეოდა ჯაჭვური რეაქციის განვითარების შესაძლებლობას, რომელიც მხოლოდ U235 იზოტოპზე მიმდინარეობს. ბუნებრივი ურანი შეიცავს ამ იზოტოპის მხოლოდ 0,7 %. სამუშაოები ატომური იარაღის შექმნაზე ყველაზე ადრე დაიწყო

გერმანელი მეცნიერები საქართველოში

საქართველოში მოღვაწე გერმანელ მეცნიერთა შორის განსაკუთრებით გამოირჩევა პეტერბურგელი აკადემიკოსი ჰერმან აბიხი, რომელიც აღიარებულია კავკასიის გეოლოგიის მამად. ჰერმან ვილჰელმ აბიხი დაიბადა ბერლინში 1806 წელს ინჟინერ ვილჰელმ აბიხისა და მისი ცოლის – გამოჩენილი გერმანელი ქიმიკოსის მარტინ კლაპროტის შვილის ოჯახში. ჰერმანის ბიძა – იულიუს კლაპროტი იყო ძალიან ცნობილი მოგზაური, აღმოსავლეთმცოდნე, ეთნოგრაფი და კავკასიის ხალხთა მცოდნე, რომელმაც ჩაუნერგა თავის

თბილისის გერმანელთა სათვისტომო

გერმანელებმა მნიშვნელოვანი როლი შეასრულეს საქართველოში გერმანული ენის გავრცელებაში, კადრების აღზრდაში და ევროპული კულტურის პოპულარიზაციაში. გარდა კოლონისტებისა, თბილისის გერმანულ ერთობას მიეკუთვნებოდნენ: შავი ზღვისპირეთიდან გადმოსახლებული გერმანელები, ვოლგისპირელი მუშები, სხვადასხვა მაღალ თანამდებობებზე მყოფი ბალტიისპირელი გერმანელები, ასევე გერმანიის იმპერიის მოქალაქეები და ავსტრიელები, რომლებიც, სხვებთან ერთად, როგორც ვაჭრები, მეწარმეები, მხატვრები თუ მუსიკოსები, ჯერ გავლით იმყოფებოდნენ თბილისში, მერე კი აქ მეორე

გერმანული საწარმოები საქართველოში

ფირმა „სიმენს და ჰალსკე“ უკვე 1860-იანი წლებიდან ხელმძღვანელობდა სავაჭრო კანტორას თბილისში. 1858-1868 წლებში ფირმამ მთელ კავკასიაში გაიყვანა სატელეგრაფო კავშირგაბმულობის ქსელი და დაუკავშირა ის მოსკოვს. მე-19 საუკუნის ერთ-ერთ უმაღლეს ტექნიკურ მიღწევად ითვლებოდა ლონდონ-კალკუტას სატელეგრაფო ხაზი, რომლის სიგრძე იყო 10 ათასი კილომეტრი. ამ ხაზის საკვანძო პუნქტი იყო თბილისი, საიდანაც იყო განშტოება ბაღდადზე. ადგილზე მუშაობის მეთვალყურეობისათვის თბილისში ფირმის

გერმანელი კოლონისტები საქართველოში

რუსეთის იმპერიაში გერმანელების გადმოსახლება დაიწყო 1763 წლის ეკატერინე II ცნობილი მანიფესტის შემდეგ. ეს იყო საჭირო უზარმაზარი ახლად დაპყრობილი ტერიტორიების ასათვისებლად, ვინაიდან ბატონყმობისOპირობებში ამ ტერიტორიების დასახლება შეუძლებელი იყო. ამიტომ იყვნენ დაპატიჟებული უცხოელები, რომლებსაც ეძლეოდათ მნიშვნელოვანი მიწის ნაკვეთები, გარანტირებული ჰქონდათ რელიგიური აღმსარებლობის თავისუფლება, განთავისუფლება სამხედრო მოვალეობისაგან და 10 წლით ყოველგვარი გადასახადებებისაგან. მიწა ეძლეოდათ კოლონისტებს სამუდამოდ მემკვიდრეობით მფლობელობაში,